کاشت مو بعد از عمل بینی یکی از سوالات رایج افرادی است که قصد انجام هر دو اقدام زیبایی را دارند و به سلامت و نتیجه نهایی اهمیت می دهند. به طور کلی ، کاشت مو یک روش کم تهاجمی است که با بی حسی موضعی انجام می شود ، اما انجام آن در فاصله نامناسب پس از جراحی بینی می تواند بر روند بهبودی تأثیر بگذارد. بعد از عمل بینی ، بافت های صورت و بینی درگیر تورم ، التهاب و ترمیم هستند و هرگونه فشار ، خم شدن سر یا استرس فیزیکی ممکن است روند ترمیم را مختل کند. به همین دلیل ، انتخاب زمان مناسب برای کاشت مو اهمیت زیادی دارد. آگاهی از فاصله ایمن بین این دو عمل ، نوع جراحی بینی انجام شده ، وضعیت عمومی بدن و نظر پزشک متخصص می تواند از بروز عوارض احتمالی جلوگیری کرده و نتیجه ای ایمن و رضایت بخش ایجاد کند. در این مطلب تلاش می کنیم ، نکات مهم و ملاحظات پزشکی کاشت مو پس از جراحی بینی را بررسی کنیم تا تصمیم گیری آگاهانه تری داشته باشید.
حداقل فاصله کاشت مو بعد از جراحی بینی چقدر است؟
حداقل فاصله بین جراحی بینی و کاشت مو معمولا بین ۳ تا ۶ ماه توصیه می شود ، زیرا پس از رینوپلاستی ، بافت های بینی و اطراف آن هنوز در حال ترمیم و کاهش تورم هستند. انجام کاشت مو بعد از عمل بینی زودتر از این زمان می تواند فشار غیرضروری به صورت و پوست سر وارد کند و خطر خونریزی ، تورم یا کند شدن روند بهبودی بینی را افزایش دهد. همچنین داروهای مصرفی بعد از عمل بینی مانند ضد التهاب ها یا داروهای ضد درد ممکن است بر روند بهبودی فولیکول های کاشت شده تأثیر بگذارند. بهترین زمان دقیق برای هر فرد بستگی به نوع جراحی بینی ، میزان تورم و روند بهبودی شخصی دارد و لازم است قبل از اقدام به کاشت مو با جراح بینی خوب در تهران و متخصص کاشت مو مشورت شود تا ایمنی و نتیجه نهایی به حداکثر برسد.
عوارض کاشت مو بعد از جراحی بینی
انجام جراحی کاشت مو با فاصله زمانی کوتاه بعد از عمل بینی می تواند چالش هایی را برای سلامت فرد و نتیجه جراحی ایجاد کند. در ادامه مهم ترین عوارض و خطرات احتمالی این اقدام بررسی شده است:
- اختلال در سیستم خون رسانی و ضعف گرافت ها : بدن پس از جراحی بینی ، بخش عمده ای از انرژی و جریان خون خود را برای ترمیم بافت های آسیب دیده صورت و غضروف ها متمرکز می کند. در صورت انجام زودهنگام کاشت مو بعد از عمل بینی ، خون رسانی به فولیکول های جدید ممکن است با اختلال مواجه شود. این کمبود اکسیژن و مواد مغذی منجر به ضعیف شدن ریشه موهای کاشته شده و در نهایت کاهش نرخ موفقیت کاشت یا اصطلاحاً نگرفتن گرافت ها می شود.
- فشار مضاعف ناشی از بیهوشی و داروهای شیمیایی : هر دو عمل معمولا به داروهای بیهوشی ، آرام بخش و مسکن های قوی نیاز دارند. کبد و کلیه ها برای دفع این مواد شیمیایی تحت فشار قرار می گیرند. انجام دو جراحی سنگین در فاصله کوتاه ، ریسک مسمومیت دارویی یا بروز واکنش های آلرژیک را افزایش داده و به دلیل تضعیف کلی سیستم ایمنی ، سرعت ترمیم زخم های هر دو ناحیه بینی و سر را به شدت کاهش می دهد.
- تداخل در نحوه خوابیدن و استراحت : یکی از حیاتی ترین بخش های مراقبتی در هر دو عمل ، نحوه قرارگیری سر هنگام خواب است. بعد از عمل بینی ، فرد باید سر خود را کاملا بالا نگه دارد تا تورم کاهش یابد ، در حالی که در کاشت مو ، هرگونه فشار به پشت سر در روش های برداشتی یا برخورد ناحیه گیرنده با بالش می تواند گرافت ها را از بین ببرد. مدیریت این دو وضعیت متضاد بسیار دشوار است و احتمال آسیب فیزیکی به یکی از دو ناحیه جراحی شده را افزایش می دهد.
- افزایش تورم و التهاب در ناحیه صورت : تورم یکی از عوارض شایع جراحی بینی است که گاهی تا زیر چشم ها و پیشانی گسترش می یابد. کاشت مو نیز به خودی خود باعث التهاب در ناحیه پیشانی و سر می شود. ترکیب این دو التهاب می تواند منجر به تورم شدید و طولانی مدت در ناحیه صورت و چشم ها شود که نه تنها فرآیند بهبودی را کند می کند ، بلکه خطر بروز عفونت های پوستی در محل بخیه ها و زخم ها را نیز بالا می برد.
- نوسانات فشار خون و خطر خونریزی : جراحی های پیاپی و استرس ناشی از دوران نقاهت می تواند منجر به نوسان در فشار خون شود. از آنجایی که مویرگ های ناحیه بینی و پوست سر بعد از جراحی بسیار حساس و تحریک پذیر هستند ، هرگونه افزایش فشار خون می تواند باعث خونریزی های ناگهانی در محل کاشت یا داخل بافت بینی شود که نتیجه نهایی زیبایی را به خطر می اندازد.
اول بینی را عمل کنیم یا مو بکاریم؟
تصمیم گیری برای انجام دو جراحی زیبایی تاثیرگذار مانند رینوپلاستی و پیوند مو ، نیازمند یک برنامه ریزی هوشمندانه است تا بدن فرصت کافی برای بازیابی قوای خود و ترمیم بافت ها را داشته باشد. اگرچه اولویت انجام هر یک از این جراحی ها تا حد زیادی به هدف نهایی بیمار و مشورت با پزشک بستگی دارد ، اما از منظر فیزیولوژیک ، حفظ فاصله زمانی میان آن ها برای پیشگیری از عوارض جانبی ضرورت دارد. انجام کاشت مو بعد از عمل بینی به این دلیل حساس است که بدن پس از جراحی بینی ، بخش بزرگی از منابع ترمیمی و جریان خون خود را صرف بهبود زخم های صورت و غضروف های بینی می کند ؛ بنابراین انجام زودهنگام کاشت مو ممکن است باعث شود که گرافت های تازه کاشته شده به دلیل کاهش خون رسانی و ضعف موقتی سیستم ایمنی ، به خوبی در جای خود تثبیت نشوند. علاوه بر این ، داروهای بیهوشی و مسکن های قوی که در جراحی بینی استفاده می شوند ، نیاز به زمان دارند تا به طور کامل از سیستم بدن خارج شوند. متخصصان معمولا پیشنهاد می کنند که برای دستیابی به بهترین نتیجه و جلوگیری از تداخل در نحوه خوابیدن و مراقبت های دوران نقاهت ، حداقل سه تا شش ماه بین این دو جراحی فاصله در نظر گرفته شود تا تورم ناشی از عمل بینی کاملا فروکش کرده و بدن آمادگی پذیرش فولیکول های جدید را پیدا کند. این رویکرد تضمین می کند که نتایج نهایی هر دو عمل بدون ریسک ریزش گرافت ها یا تغییر در فرم بینی به دلیل فشارهای احتمالی ، در ایده آل ترین حالت ممکن ظاهر شود.
چرا نباید در انجام کاشت مو بعد از رینوپلاستی عجله کرد؟
عجله در انجام کاشت مو بعد از عمل بینی می تواند تعادل متابولیک بدن را که به شدت درگیر ترمیم بافت های پیچیده غضروفی و استخوانی است ، برهم بزند. یکی از نکات نادیده گرفته شده در این زمینه ، ذخایر محدود ریزمغذی ها مانند زینک ، ویتامین C و پروتئین های ساختاری در بدن است ؛ وقتی سیستم ایمنی تمام این منابع را برای بازسازی ساختار بینی بسیج می کند ، فولیکول های تازه کاشته شده با قحطی مواد مغذی مواجه می شوند که می تواند منجر به شوک ریزشی شدید یا عدم تثبیت ریشه ها شود. علاوه بر این ، شوک فیزیکی و روانی ناشی از جراحی بینی باعث افزایش سطح هورمون کورتیزول در خون می شود که خود یکی از عوامل اصلی ورود فولیکول ها به فاز استراحت است ؛ بنابراین انجام کاشت مو در این بازه زمانی استرس زا ، ریسک تلوژن افلوویوم یا ریزش موقت موهای قبلی و جدید را به شدت بالا می برد. موضوع دیگر ، توان عضلانی و وضعیت گردن و ستون فقرات است ؛ جراحی کاشت مو جلسه ای طولانی و فرسایشی است که نیاز به نشستن یا دراز کشیدن در وضعیت های ثابت دارد ، در حالی که بدن بیمار پس از جراحی بینی به دلیل محدودیت های حرکتی و ضعف عمومی ، تحمل این فشار فیزیکی طولانی مدت را ندارد و ممکن است دچار گرفتگی های عضلانی شدید یا افت فشار ناگهانی شود. همچنین استفاده از کورتیکواستروئیدها که گاهی برای کنترل تورم شدید بینی تجویز می شوند ، می تواند ضخامت اپیدرم پوست سر را تغییر داده و محیطی ناپایدار برای پذیرش گرافت های ظریف ایجاد کند ، لذا صبر کردن تا تثبیت کامل وضعیت بیوشیمیایی بدن ، ضامن بقای دائمی موهای کاشته شده خواهد بود.
